The effect of behavior therapy on nausea and vomiting of pregnancy تعیین تاثیر رفتار درمانی بر تهوع و استفراغ بارداری

امامی صاحبی, اعظم (2018) The effect of behavior therapy on nausea and vomiting of pregnancy تعیین تاثیر رفتار درمانی بر تهوع و استفراغ بارداری. Masters thesis, دانشکده پرستاری.

Full text not available from this repository.

Abstract

سابقه و هدف: تهوع و استفراغ سومین علت بستری مادران در دوران بارداری می باشد که بر اساس مطالعات موجود، هردو عامل بیولوژیکی و روان شناختی در پاتوژنز این مشکل دخیل می باشد؛ با این حال خلاء اطلاعاتی بزرگی در استفاده از روان درمانی ها بخصوص رفتار درمانی به عنوان یک درمان آسان و کمک کننده در بهبود علائم تهوع و استفراغ بارداری، در پژوهش های پیشین به چشم می خورد. بنابراین مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر رفتار درمانی بر تهوع و استفراغ بارداری انجام شده است. مواد و روش ها: این مطالعه نیمه تجربی در سال 1396 بر روی 50 زن باردار (25 نفر گروه مداخله و 25 نفر گروه کنترل) مبتلا به تهوع و استفراغ متوسط و شدید بارداری مراجعه کننده به مراکز درمانی ساری و با روش نمونه گیری در دسترس انجام شده است. در گروه مداخله، 6 جلسه رفتار درمانی به صورت فردی انجام شد و نمونه های پژوهش تا یک ماه بعد از پایان مداخله پیگیری شدند. ابزار گردآوری داده ها مقیاس کمی تعدیل شده ویژه تهوع و استفراغ بارداری، پرسشنامه اضطراب اشپیل برگر، پرسشنامه افسردگی ادینبورگ و فرم اطلاعات جمعیتی- طبی بوده است. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS نسخه 20 و آزمون های آماری تی زوجی، تی مستقل، من ویتنی، کای اسکوئر و برآورد معادلات تعمیم یافته انجام گرفت. سطح معنی داری در این تحقیق 05/0 در نظر گرفته شد. یافته ها: نتایج آزمون برآورد معادلات تعمیم یافته در این مطالعه نشان داد با کنترل تمامی عوامل مداخله گر، نمره دفعات استفراغ گروه مداخله در مقابل گروه کنترل به طور کلی 36/0 نمره کاهش داشته است (2/7%) (017/0=P). این میزان، نشان دهنده ی اثر مستقیم مداخله رفتار درمانی بدون تاثیر عوامل مداخله گر می باشد. گرچه نمره دفعات عق زدن و نمره طول مدت تهوع و نمره کلی تهوع، استفراغ و عق زدن در دو گروه بعد از مداخله کاهش معناداری نداشته است. استنتاج: رفتار درمانی سبب کاهش نمره دفعات استفراغ زنان باردار مبتلا به تهوع و استفراغ بارداری متوسط و شدید می شود بنابراین توجه به جنبه ی روانشناختی مشکل تهوع و استفراغ بارداری در زنان باردار و برنامه ریزی درمانی متعاقب آن در مراقبتهای روتین بارداری توسط ارائه دهندگان خدمات اولیه بهداشتی گام مهمی در جهت بهبود سلامت مادران و جامعه خواهد بود. Studies have shown that both biological and psychological factors are involved with the pathogenesis of nausea and vomiting of pregnancy; however, the great information gap in the use of psychotherapy, especially behavioral therapy previous research has been observed. Therefore, the aim of this study was to determine the effect of behavior therapy on nausea and vomiting of pregnancy. Materials and Methods: This quasi-experimental study was performed on 50 pregnant women (25 in the intervention group and 25 in the control group) with moderate and severe nausea and vomiting, referred to Sari health centers, in 2017, using available sampling method. For the intervention group, six sessions of behavioral therapy were performed individually and the samples were followed up to one month after the end of the intervention. Data were collected by a specially adapted Modifide Pregnancy Uniqe Quantification of Emesis, Spielberger Anxiety Inventory, Edinburgh Depression Inventory, and demographic information form. Data analysis was performed using SPSS software version 20 and paired t-test, independent t-test and Mann-Whitney, chi-square and generalized estimating equation. The significance level in this study was considered to be 0.05. Results: The results of the test for the generalized estimating equation in this study showed that, by controlling all interventional factors, the frequency score of vomiting in the intervention group compared with the control group was generally 0.36 (7.2%) (P = 0.017). This amount reflects the direct effect of behavioral therapy interventions without affecting interventional factors. Although the score of gagging and the duration of nausea score and the overall score of nausea, vomiting and gagging in the two groups did not decrease significantly after the intervention. Conclusion: Behavioral therapy reduces the frequency score of vomiting in pregnant women. However, the attention to the psychological aspect of the problem of pregnancy nausea and vomiting in pregnant women and the subsequent therapeutic planning in pregnancy routine care by Primary health care providers are an important step in improving the health of mothers and the community

Item Type: Thesis (Masters)
Additional Information: کارشناسی ارشد : مشاوره در مامایی
Uncontrolled Keywords: : تهوع و استفراغ، بارداری، رفتار درمانی، روان درمانی، آرام سازی Nausea and vomiting, pregnancy, behavior therapy, psychoyherapy
Subjects: R Medicine > RT Nursing
Divisions: Faculty of Medicine, Health and Life Sciences > School of Medicine
Depositing User: Unnamed user with email eprints@mazums.ac.ir
Date Deposited: 16 Feb 2019 09:08
Last Modified: 16 Feb 2019 09:10
URI: http://eprints.mazums.ac.ir/id/eprint/4339

Actions (login required)

View Item View Item