بررسی اثر تزریق داروی سینوپار (تری پاراتید) در زنان یائسه مبتلا به استئوپروزیس

اندرخورا, زینب (2018) بررسی اثر تزریق داروی سینوپار (تری پاراتید) در زنان یائسه مبتلا به استئوپروزیس. Doctoral thesis, دانشکده پزشکی.

Full text not available from this repository.

Abstract

مقدمه: پوکی استخوان، شایع‌ترین بیماری متابولیک استخوان است؛ که با کاهش توده استخوانی و تخریب ساختار میکروسکوپی استخوان مشخص می‌شود که در نهایت منجر به شکنندگی استخوان شده و ریسک شکستگی را افزایش می‌دهد. هدف از انجام این مطالعه بررسی اثرات داروی سینوپار بر میزان بروز شکستگی‌ها، تراکم استخوانی در زنان یائسه مبتلا به استئوپروزیس مراجعه کننده به بیمارستان امام خمینی شهر ساری است. مواد و روشها: این مطالعه یک کارآزمایی بالینی بود که در کلیه زنان یائسه 45 تا 75 ساله مبتلا به استئوپروزیس مراجعه کننده به بیمارستان امام خمینی شهر ساری انجام شد. بیماران در دو گروه کنترل(الندرونات)و درمانی ( سینوپار ) قرار داشتند. سپس بیمارانی که در گروه آزمون قرار داشتند، برای مدت 6 ماه روزانه 8 واحد پن سینوپار را به صورت تزریق زیر جلدی دریافت نمودند. . به بیماران گروه کنترل آلندرونات 70 میلیگرم هفتگی تا شش ماه تجویز شد .هم چنین کلیه بیماران گروه مورد و شاهد برای 6 ماه روزانه 1000 میلی گرم کلسیم و 400 واحد ویتامین D خوراکی به صورت قرص دریافت کردند. میزان شکستگی‌ها و دانسیتومتری در خط پایه و پس از 6 ماه در دو گروه مورد سنجش قرار گرفت. درنهایت اطلاعات جمع آوری شده مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: مجموعا 65 بیمار وارد مطالعه شدند که در نهایت 60 بیمار مطالعه را کامل کردند. در گروه کنترل (آلندرونات) 30 بیمار و در گروه درمانی (تری پاراتید ) 30 بیمار حضور داشتند. بیماران از نظر ویژگی‌های جمعیت شناختی از قبیل سن، BMI ، سابقه بیماری زمینه ای، سابقه انواع شکستگی شامل گردن فمور، مهره، هیپ، بازو و پا و درد در نواحی مختل اندام مورد مقایسه قرار گرفتند دو گروه از نظر متغییر های جمعیت شناختی مشابه و همگن بودند. قبل از مداخله مهره و گردن فمور در دو گروه درمانی همگن و مشابه بود. P>0.05)) دردکمر و درد هیپ در بیماران تحت درمان با سینوپار به طور معناداری نسبت به آلندرونات کمتر بود(P<0.05) درد اندام تحتانی و فوقانی در بیماران تحت درمان با سینوپار در مقایسه با آلندرونات تفاوت معنادار نداشت(P>0.05). دانسیتومتری مهره بیماران تحت درمان با آلندرونات و سینوپار نسبت به حالت Baseline تفاوت آماری معنادار داشت به عبارتی دیگر دو گروه درمانی باعث افزایش چشمگیر دانسیتومتری مهره ها گردید.(P>0.05) همچنین آلندرونات باعث بهبود چشمگیر دانسیتومتری گردن فمور نسبت به حالت پایه گردید(P>0.05) و همچنین سینوپار باعث بهبود چشمگیر دانسیتومتری مهره ها نسبت به حالت پایه گردید(P<0.05). و تری پاراتید اثری بر دانسیتومتری گردن فمور نسبت به حالت پایه نداشت(P>0.05) بحث و نتیجه گیری: نتایج بدست آمده از این مطالعه خاطر نشان می کند انتخاب اول درمانی در استئوپروزیس زنان یائسه آلندرونات و مکمل کلسیم و ویتامین D است که در بهبود دانسیته استخوانی مهره و گردن فمور بکار می رود و تری پاراتید به عنوان خط درمانی دوم در کنار آلندرونات می توان استفاده گردد که باعث بهبود درد و دانسیته استخوان خصوصا مهره ها در درمان استئوپروزیس زنان یائسه می گردد Background: Osteoporosis is the most common metabolic bone disease that is characterized by bone loss and microscopic bone marrow destruction, which ultimately leads to bone fractures and increases the risk of fractures. The purpose of this study was to evaluate the effects of Cinopar(triparatide) on the incidence of fractures, bone density in postmenopausal women with osteoporosis referred to Imam Khomeini Hospital in Sari. Methods:This is a clinical trial that was performed in all postmenopausal women aged 45-75 years old with osteoporosis who referred to Imam Khomeini Hospital in Sari. Then patients who were in the case group received 40 mg Cinopar(triparatide) daily for subcutaneous injection for 6 months. Also, all patients in the case and control group received 1000 mg of calcium and 400 units of oral vitamin D per tablet for 6 months. Fractures and densitometry were measured in the baseline and after 6 months in two groups. Finally, the collected data were analyzed. Results:A total of 65 patients were enrolled in the study, which eventually completed 60 patients. In the control group (alendronate), 30 patients and 30 patients in the therapeutic group Cinopar(triparatide) were present. Patients were compared in terms of demographic characteristics such as age, BMI, past medical history , history of fractures including femoral neck, spine, hip, arm and leg and pain in affected areas. The two groups were similar and they were homogeneous. Before the intervention, the femur neck and spine were homogeneous and similar in the two treatment groups. backPain and hip pain were significantly lower in patients treated with Cinopar(triparatide) than alendronate (P<0.05). There was no significant difference between lower and upper extremities pain in patients treated with Cinopar(triparatide) compared to alendronate(P>0.05). Densitometry of the spine in patients treated with alendronate and Cinopar(triparatide) was significantly different from that of baseline (P<0.05)., in other words, the two treatment groups significantly increased the densitometry of the spine. (P<0.05). Alendronate also significantly improved femoral neck densitometry compared to baseline. (P<0.05). And Cinopar(triparatide) had no effect on femur neck densitometry compared to baseline. .

Item Type: Thesis (Doctoral)
Uncontrolled Keywords: Osteoporosis, Teriparatide, Postmenopausal Women استئوپروزیس، تراکم توده استخوانی، تری پاراتید
Subjects: R Medicine > R Medicine (General)
Divisions: Faculty of Medicine, Health and Life Sciences > School of Medicine
Depositing User: Unnamed user with email eprints@mazums.ac.ir
Date Deposited: 14 Jan 2019 07:24
Last Modified: 14 Jan 2019 07:25
URI: http://eprints.mazums.ac.ir/id/eprint/4214

Actions (login required)

View Item View Item